Over de foto’s

Ik voel me soms een calvinist gevangen in het lichaam van een kunstenaar als ik fotografeer.
Mijn behoudendheid geeft dan richting aan mijn drang naar groei. De foto’s geven daarbij richting aan het gevoel in mijn hoofd. Daar hoort alles bij. Mist, onscherpte, water, weids land en zicht. Het is alsof mijn linker en rechter hersenhelft elkaar nooit begrijpen. De beelden zijn voor mij een schrijven waarbij de analoge fotografie mij de ruimte geeft om te vluchten drukke gedachten. Mijn digitale foto’s zijn misschien wel mooier maar nooit beter. Je vindt ze hier dan ook niet. Het kan soms jaren duren voor de foto’s die bij elkaar horen elkaar vinden.